Χειροποίητο κολιέ και σκουλαρίκια σε χρώματα και υφή Ανατολής.

Image

 

Πολύχρωμο και πανεύκολο το έφτιαξα σήμερα για τα λευκά μου μακώ μπλουζάκια. Το δείχνω στις φίλες που αγαπούν να φτιάχνουν πράγματα μόνες τους για καλοκαιρινή ιδέα. Εννοείται δεν έχει κόστος γιατί ως συνήθως από το τι έχει το μπαούλο μας φυλαγμένες παλιατζούρες δουλεύουμε . Οι Πόντιες φίλες μη διστάσουν να θυμηθούν τα ρετάλια της…ζουπούνας τους,.

2b

χειροποίητο κολλιέ

Και ως διακοσμητικό στο κρεμαστό καντηλέρι της βεράντας πάει, για να “την πείτε” στην γειτόνισσα που σιγά μην καταλάβει ποτέ τι ακριβώς είναι και από που το πήρατε.


Σπιτική κρέµα προσώπου ροδάκινου.

rodakino

Αυτό που θυμάμαι έντονα από τα χρόνια που έζησα με τη γιαγιά μου ήταν πως τίποτε δεν βάζουμε στο πρόσωπο μας αν δεν μπαίνει ως φαγώσιμο στο τραπέζι μας. Έκτοτε τα χρόνια κύλισαν πολλά στον αριθμό και μου χάρισαν ένα πολύ καλό συνταγολόγιο χειροποίητων καλλυντικών βασισμένα σε πρώτες ύλες που βρίσκουμε εύκολα στη φύση. Άλλες συνταγές υπήρξαν δικοί μου πειραματισμοί, άλλες δώρισμα από φίλες ή γειτόνισσες κι άλλες παρμένες από αραχνιασμένα μπαούλα μισότρελλου φαρμακοτρίφτη, μα όλες έφτασαν σήμερα να αποτελούν κομμάτι εκείνης της πρώτης αγάπης που η γιαγιά ενστάλαξε μέσα μου για την Ομορφιά και την Φύση.
Μια πολύ ωραία συνταγή που χω και που θα μοιραστώ μαζί σας είναι αυτή της κρέμας προσώπου που φτιάχνω με ροδάκινα. Φρούτο κατεξοχήν καλοκαιρινό, είναι τώρα στον καιρό του και σε πολύ χαμηλή τιμή. Με την σημείωση πως το δέρμα μας είναι πολύτιμο και δε σηκώνει φυτοφάρμακα κι άρα το φροντίζουμε μόνον με «καθαρά» φυσικά υλικά πάμε να φτιάξουμε την κρέμα μας.
Κρέµα προσώπου ροδάκινου (ενυδατική).
Βάζουμε μια κουταλιά της σούπας κέρι μέλισσας (ας είναι τριμένο ή καλά θρυμματισμένο) κι ένα φλιτζάνι έλαιο από κουκούτσι ροδάκινου σε µπεν µαρί ώσπου να λιώσει το κερί μας και να δέσει με το έλαιο.
∆ιαλύουμε περίπου μισό κουταλάκι βόρακα σε πολύ λίγο νερό. Σε μία κουταλιά της σούπας είναι καλά. Σε δεύτερο μπεν μαρί ζεσταινουμε το νερό με το βόρακα και ρίχνουμε και 2 κουταλιές της σούπας ή και λιγότερο φρέσκο χυμό από ροδάκινο.
Στη συνέχεια σε όποιο μπεν μαρί δουλεύουμε, βάζουμε και τα δυο μίγματα μαζί μέχρι να γίνουν ένα ομοιογενές μίγμα.
Βάζουμε σε γυάλινο ή πήλινο βαζάκι γιατί το γυαλί κι ο πηλός είναι φυσικά υλικά και την προφυλάσσουμε από την αλλοίωση της θερμότητας, βάζοντας την στο ψυγείο.
Σαν ποσότητα βγαίνει αρκετή, οπότε άνετα τη χρησιμοποιούμε και για πρωί και για βράδυ και για το λαιμό μα και για το ντεκολτέ. Τα φυσικά προϊόντα καλό είναι να τα καταναλώνουμε άμεσα.
Σε όσες την φτιάξουν…καλοφάγωτη.


Σπιτική κρέμα προσώπου με αμύγδαλο.

amigdalo

Σπιτική κρέμα προσώπου με αμύγδαλο.

Η κρέμα αυτή ανήκει στις αντιγηραντικές γιατί τη δημιουργούμε με βάση το αμυγδαλέλαιο του οποίου οι ιδιότητες είναι θαυμαστές. Με λίγα κι απλά λόγια το αμυγδαλέλαιο περιέχει ουσίες όπως τα οξέα του, ολεϊκό, λινολεϊκό και παλμιτικό, που έχουν την ιδιότητα να τονώνουν το δέρμα. Περιέχει επίσης τις βιταμίνες Ε και Κ που του προσδίδουν δύναμη αντιγήρανσης και επούλωσης. Ο ψευδάργυρος κι ο σίδηρος του, λειτουργούν εξισορροπητικά για την επιδερμίδα.

Για να φτιάξουμε την κρέμα θα πάρουμε από το φαρμακείο 250 γραμμάρια αμυγδαλέλαιο. Αυτό θα το προσθέσουμε σε 70 γραμμάρια κερί μέλισσας. Επειδή το κερί μέλισσας είναι σε στερεή μορφή θα το λιώσουμε ζεσταίνοντάς το στον ατμό και τότε θα αναμείξουμε σε αυτό το αμυγδαλέλαιο μας. Όσο είναι ακόμη ζεστό το μίγμα μας, αλλά όχι καφτό, θα ρίξουμε σε αυτό 100 γραμμάρια ροδόνερο και μέχρι να κρυώσει θα ανακατεύουμε για να σμίξουν σε ένα όλα τα υλικά μας.

Αν θέλουμε να βάλουμε αιθέριο έλαιο ταιριάζει το τριαντάφυλλο κι ο ευκάλυπτος.

Την κρέμα αυτήν την συντηρούμε σε δροσερό χώρο, αλλά όχι στο ψυγείο. Συνήθως κρατάει για δέκα με δώδεκα εβδομάδες. Μετά καλό είναι να μην την χρησιμοποιούμε. Αν περισσέψει λίγη, βάλτε την στις φτέρνες ή στους αγκώνες.


«Σοκολατάκι μου εσύ!»

Image

«Σοκολατάκι μου εσύ!»

Από μια σειρά συνταγών ομορφιάς με βάση τη σοκολάτα επιλέγω να παρουσιάσω μία πολύ εύκολη και με πολύ καλά αποτελέσματα. Στηρίζεται στη λογική της απολέπισης που είναι δεδομένο πως δίδει φρεσκάδα στο δέρμα απομακρύνοντας τα νεκρά κύτταρα και τη θρεπτική δύναμη του κακάο, της κρέμας γάλακτος και του μελιού!

Σε ένα μπωλ αναμιγνύουμε τα συστατικά θρέψης, κακάο, μέλι και κρέμα γάλακτος. Αν χρησιμοποιήσουμε φλυτζάνι του τσαγιού για μέτρημα, θέλουμε το ένα τρίτο αυτού κακάο και το ένα τέταρτο του μέλι. Κρέμα γάλακτος θέλουμε λίγη. Ένα κουτάλι της σούπας είναι αρκετό. Σε αυτό το μίγμα θα προσθέσουμε ως απολεπιστικό μέσο, βρώμη. Ενάμισι κουτάλι της σούπας, κοφτή δόση, είναι μια καλή αναλογία.

Αυτό το μίγμα το απλώνουμε στο πρόσωπο μας, κάνοντας παράλληλα ελαφρό μασάζ. Το μασάζ βοηθά τη βρώμη καθώς τρίβεται με το δέρμα να παίρνει τα νεκρά κύτταρα. Αφού απλώσουμε καλά τη μάσκα, θα περιμένουμε περίπου ένα εικοσάλεπτο για να απορροφήσει το δέρμα τα θρεπτικά συστατικά και μετά θα ξεπλύνουμε το πρόσωπο με νερό, κατά προτίμηση χλιαρό.

Ως τελικό αποτέλεσμα το δέρμα θα λάμπει ανανεωμένο!


Αναπαλαιώσεις 2…

 

Tεχνήματα

Αν κάτι έχει παλιώσει και φθαρεί, δεν σημαίνει πως αυτόματα περνά στην αχρηστία. Με λίγο μερεμέτι, πολύ χρώμα και φαντασία αποκτά μια νέα αισθητική και ζωή.

Πολύ καλή λύση η τεχνική του στένσιλ ειδικά σε παλιά ξύλινα κομμάτια, όπως αυτή καρέκλα που πέταξε η θεια μου στο χωριό και περιμάζεψε η μανούλα μου φυσικά.

Και που επίσης φυσικά όταν η θεια την είδε φτιαγμένη την ήθελε πίσω. Και που δις επίσης φυσικά πήρε πίσω αυτό που της άξιζε κι όχι την καρέκλα. Ε και μετά ξεκίνησε ο Τρίτος Παγκόσμιος. Συνηθισμένες ιστορίες δηλαδή…


Τεχνικές βαφής: Τοίχος σαν παλιός.

Tεχνήματα-(9)

Την όψη του παλιού τοίχου μπορούμε να την επιτύχουμε σχετικά εύκολα δουλεύοντας με ένα χρώμα ανοιχτό ως βάση και μια σειρά αποχρώσεων από το δεύτερο που θα επιλέξουμε ως κύριο χρώμα του χώρου μας.

Ξεκινάμε με το καθάρισμα των τοίχων από παλιά χρώματα, ξεφλουδίσματα, σκασίματα, σκόνες κτλ.

Συνεχίζουμε με στοκάρισμα στα επίμαχα σημεία του χώρου: χαλασμένα γωνιάσματα, οπές καρφιών κτλ.

Ασταρώνουμε για να δημιουργήσουμε υγιή βάση που θα δεχθεί την τεχνική μας.

Βάφουμε τον τοίχο κανονικά σε ένα ανοιχτόχρωμο χρώμα της επιλογής μας πχ λευκό, εκρού, μπεζ και συνεχίζουμε ένα χέρι με τη σκουρότερη επιλογή μας με την μεγάλη βούρτσα του ασπρίσματος . Εδώ περνάμε με φορά από πάνω προς τα κάτω και φροντίζουμε να είναι ανάριο το βάψιμο μας.

Το σκουρότερο χρώμα το ξανοίγουμε έναν με δυο τόνους και το περνάμε κι αυτό με την μεγάλη και σκληρή βούρτσα του ασπρίσματος και πάλι με φορά από πάνω ως κάτω.

Με αυτή τη λογική του ανοίγματος του χρώματος κατά ένα ή δύο τόνους μπορούμε να περάσουμε ένα ή και δύο ακόμη χέρια τον τοίχο μας.

Επειδή είναι πολύ ανάριο το βάψιμο μας δεν χρειάζεται σοβαρός χρόνος στεγνώματος ανάμεσα στα χέρια και ειδικά αν είναι καλοκαίρι.

Καλή επιτυχία!!!!!!!!!


Αναπαλαιώσεις…

Tεχνήματα-(4)

Την μανία της μανούλας να μαζεύει ότι σε πόρτα και παράθυρο ήταν πλέον άχρηστο, όταν οι θειάδες μου γκρέμιζαν τα σπίτια τους για να χτιστούν πολυκατοικίες, την πλήρωσε το σπίτι στο χωριό και φυσικά η νόμιμη κληρονόμος αυτού, η αυτού μεγαλειότης μου.

Η μαμά για να χωρέσει ότι είχε μαζέψει, έκτιζε και γκρέμιζε αβέρτα ντουβάρια, με τελικό αποτέλεσμα μια πόρτα εδώ, δύο παρακεί, ένα παράθυρο να βλέπει μέσα στο καθιστικό(!!!), ένα άλλο στην κρεβατοκάμαρα και να ναι κι ανάποδα βαλμένο-πως λέμε να φέρουμε τα πάνω κάτω το μαγαζι; Α γεια σου!- και διάφορα τέτοια χαρούμενα.

Άμα ανέλαβα το σπίτι εγώ, μια φρίκη την έφαγα από την παντελή απουσία αρμονίας. (Ήταν του χαοτικού η μανούλα και έτσι πάει μέχρι και σήμερα.) Σκέφτηκα ως και να το ρίξω και να χτίσω κάτι του γούστου μου. Ευτυχώς με φώτισε ο θεός και δεν το έκανα. Δεν καταστρέφεις το πνεύμα του άλλου επειδή δε συμφωνείς μαζί του… Εξάλλου αν μη τι άλλο ήταν αυθεντικό.

Μια λύση ήταν να αναπαλαιωθούν τα κομμάτια που μεμονωμένα ήταν όντως εξαιρετικά και το κάθε ένα είχε τη δική του όμορφη ιστορία. Τότε προέκυψε το αμέσως επόμενο πρόβλημα που είχα παιδαριωδώς παραβλέψει..Πως αναπαλαιώνεις αντίκα ( ε.. στο σχεδόν αντίκα) με 8 στρώσεις λαδομπογιάς πάνω της; Και τεχνίτη να φέρεις κει στις δικές μας τις ερημιές και να τον χρυσοπληρώσεις κι από πάνω, θα σε δείρει και θα φύγει. Δεν παίζουν έτσι με τα νεύρα των ανθρώπων.

Tεχνήματα-(6)

Πήρα πλάνες, γυαλόχαρτα , υπομονή κι έτριβα νυχθημερόν. Κάποτε θέλησα να πάω και για καφέ γιατί είμαι κι άνθρωπος από όσο θυμάμαι. Τότε όμως θυμήθηκε και η αγία Άνοια, ότι είχε πριν διακόσια χρόνια αγορασμένα και φυλαγμένα στην αποθήκη κουτιά με λαδομπογιές!

Το «Να αναπάεσε πούλιμ..» ως απάντηση της, στο γιατί ρε μάνα μου το κανες αυτό, με βοήθησε να δω πως ούτε έχω κι ούτε θα χω τύχη ποτέ μαζί της.

Αυτό όμως όλο έχει και τη θετική του πλευρά: δημιουργήσαμε νέο ρεύμα στο χώρο της τεχνικής των αναπαλαιώσεων. Το τρία ου κουτουρού: «δυο χέρια λαδομπογιά κι από πάνω ένα χέρι βερνίκι για φινίρισμα».


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.