Tέρεν μάνα μ΄το παπόρ

Ένα πολύ όμορφο τραγούδι από την Πατρίδα. Θυμάμαι πολύ έντονα τη γιαγιά Ελισσάβετ μαυροφορεμένη να κάθεται κάτω στη γη, να ακουμπά την πλάτη της στον πέτρινο τοίχο, να λύνει το μαύρο τσεμπέρι της, τα μαλλιά της κατάλευκα να χύνονται στους ώμους κι απο εκεί στην πλάτη της, να γυρίζει το πρόσωπο στον ήλιο και με τα μάτια γεμάτα δάκρυα να τραγουδά με τη ραγισμένη από τα χρόνια φωνή της: μάνα τέρεν το παπόρ…
Tέρεν μάνα μ΄το παπόρ ντ΄άσκεμα κουνίεται
Το σαρίν τ΄αρνί μ΄ απές φοούμαι και εύρίεται.
Έλα έλα με τ΄εμέναν σο παπόρ και σιν πατρίδαν
σο παπόρ και σιν πατρίδα εκεί έχομεν ελπίδα.
Τερώ τερώ να ελέπω σε και φοούμαι γιαμ εχάθες
…Εξέβα απάν και σο παπόρ κι εσύ πουθέν κι εφάνθες
Έλα έλα εσέν λέγω γιατί κάνεις με και κλαίγω
γιατί κάνεις με και κλαίγω εσέν όλιον αραεύω
Κουίζω μάνα κουίζω και τ΄αρνίμ χαμπάρ κι δι με
Σι στράτα απάν εχάσα το, τρανόν βρούλα θα καίει με

About Στάλα στη μνήμη

Ό,τι παρήλθε, πέρασε και δεν ξαναγυρίζει. Μ' αν είχε λάμψη δυνατή και πάλι θα φωτίζει. Κ. Καραθεοδωρή View all posts by Στάλα στη μνήμη

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: