ΟΜΜΑΤΙΑΓΜΑΝ ΚΑΙ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ (ΚΑΚΟ ΜΑΤΙ ΚΑΙ ΞΕΜΑΤΙΑΣΜΑ) της Λ. Σαββίδου.

Στον Πόντο πίστευαν πολύ στο λεγόμενο μάτιασμα. Συνήθιζαν να φοβούνται για τη δύναμη του ματιάσματος τους , τους γαλανομάτηδες και  θεωρούσαν τη ζήλια ως αιτία του. Τα φυλαχτά προστάτευαν από το κακό μάτι και φοριώνταν επάνω στο σώμα, άλλοτε σε εμφανές σημείο όπως οι αη Γιώργηδες και οι σταυροί και άλλοτε ραμμένα ή καρφιτσωμένα σε κρυφά σημεία και ειδικότερα στο μέρος της καρδιάς. Πολλοί κατασκεύαζαν οι ίδιοι τα φυλαχτά τους ή τα παρράγγελναν στον ανοιχτή.

Στα μικρά παιδιά από τη γέννηση τους καρφίτσωναν στο φανελάκι τους φυλαχτά που τυλιγμένα σε ύφασμα είχαν προσευχές και κομμάτι από Τίμιο Ξύλο. Εγώ ως φιλάσθενο κοριτσάκι, είχα καμιά δεκαριά μόνον από τα Ιεροσόλυμα. Σε εύλογη, θεωρώ, απορία μου πόσο Τίμιο Ξύλο υπήρχε για να φοράμε όλοι μας και από ενα τέτοιο φυλαχτό ή γιάγια μ συνήθιζε να απαντάει  εκφοβίζοντας με με ενα άλλου είδος ξύλου, καθόλου μα καθόλου τίμιου…

Όταν κάποιος ήταν ματιασμένος πήγαινε να τον ξεματιάσουν . Συνήθως οι γυναίκες της οικογένειας ήξεραν να ξεματιάζουν. Ξεμάτιασμα έκανε και ο ανοιχτής και φυσικά και ο παππάς. Πολλές φορές αρνούνταν να αποκαλύψουν τα λόγια του ξεματιάσματος μη και χαθεί η δύναμη του.

Η μάνα έλεγε το μυστικό στην κόρη κι αυτή στη δική της κόρη.

Ένα ξεμάτιασμα που διασώθηκε μέσω της γιαγιάς μου στη μαμά μου κι από εκεί σε εμένα, είναι το εξής: παίρνει η ξεματιάστρα στη χούφτα της αλάτι και το ανακατεύει με το δεξί δείκτη του δεξιού της χεριού, κάνωντας το σημείο του σταυρού και επαναλαμβάνοντας νοερά για μονό αριθμό το Πάτερ ημών. Αν υπάρχει μάτιασμα όση ώρα εκτελεί την τελετουργία χασμουριέται και δακρύζει, παίρνοντας η ίδια κατ αυτόν τον τρόπο το κακό μάτι. Στο τέλος βάζει λιγο αλάτι από αυτό που ανακάτευε στη γλώσσα του ματιασμένου και στη δική της. Το υπόλοιπο το ρίχνει  να το πάρει το νερό.

Με το πέρας του ξεματιάσματος έφευγαν και όλα τα συμπτώματα του κακού ματιού που ποικίλαν από έναν απλό πονοκέφαλο έως έντονο πρήξιμο, δυσφορία και κόψιμο της αναπνοής!

Λένα Σαββίδου

About Στάλα στη μνήμη

Ό,τι παρήλθε, πέρασε και δεν ξαναγυρίζει. Μ' αν είχε λάμψη δυνατή και πάλι θα φωτίζει. Κ. Καραθεοδωρή View all posts by Στάλα στη μνήμη

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: