«Ακανόνιστες» της σοκολάτας καλημέρες:

 

Δεν θυμάμαι τίποτε να πετιέται ή να πάει στράφι στην κουζίνα μας. Η γιαγιά βίωσε την απόλυτη οικονομική δυσπραγία της πρώτης προσφυγικής γενιάς κι από μεγαλοκυρά  της Αργυρούπολης έφτασε να περιφέρει για χρόνια, πάνω στα κάρα που γυρνούσαν τα  χωριά του Κιλκίς, τα όνειρα μιας χαμένης ζωής. Η μητέρα παιδί  γεννημένο στα πρώτα χρόνια της προσφυγιάς έβανε παπούτσια στα πόδια της, εκεί κοντά στα δώδεκα της. Ακόμη και στις ετοιμασίες των γλυκών των γιορτών πάντα πρυτάνευε η αίσθηση της οικονομίας που όμως έβγαζε μικρά γλυκά θαύματα. Στη σοκολάτα που περίσσευε και είχαμε χρησιμοποιήσει για να φτιάξουμε τα σοκολατάκια των ημερών, έβαζαν  χοντροκομμένους ξηρούς καρπούς και σταφίδες  και τα απίθωναν να στεγνώσουν στη λαδόκολλα  σε ακανόνιστα-πρόχειρα σχήματα. Ε αυτά τα «ακανόνιστα» –που ούτε καν όνομα είχαν- ήταν και τα πιο εύγευστα γλυκά των γιορτινών ημερών.

About Στάλα στη μνήμη

Ό,τι παρήλθε, πέρασε και δεν ξαναγυρίζει. Μ' αν είχε λάμψη δυνατή και πάλι θα φωτίζει. Κ. Καραθεοδωρή View all posts by Στάλα στη μνήμη

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: