Μετά από μια βόλτα της γιαγιάς στην εξοχή…

Δεν θυμάμαι φορά να γυρίζει η γιαγιά από τη βόλτα της να μη κρατά κάτι στα χέρια της.

Έτσι ήταν οι Πόντιες γιαγιάδες: για αυτές η βόλτα στην εξοχή ήταν κάτι σαν την δική μας εξόρμηση στην Τσιμισκή.

Συνήθιζε να μαζεύει αποξηραμένα φυτά που μετά τα έδενε σε ματσάκια και τα απίθωνε όπου της στεκόταν όμορφα στο μάτι.

Έτσι γέμιζε το σπίτι της με την μεγάλη της αγάπη: τη φύση και η φτωχική της γωνιά έδειχνε πάντα πλούσια…

Είπαμε..με το τίποτε πριγκίπισσες ήταν τότε οι κυράδες…

About Στάλα στη μνήμη

Ό,τι παρήλθε, πέρασε και δεν ξαναγυρίζει. Μ' αν είχε λάμψη δυνατή και πάλι θα φωτίζει. Κ. Καραθεοδωρή View all posts by Στάλα στη μνήμη

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: