Τα κόκκινα της Άνοιξης: Λικέρ Φράουλα!

Image

Το συγκεκριμένο λικέρ το φτιάχνω στο τέλος της Άνοιξης, προς τιμήν της γιαγιάς Λισάβ που κάθε χρόνο φύτευε φράουλες για να μπορέσει να τις χρησιμοποιήσει στα γλυκά και στα ποτά της και ουδέποτε έσωσε να τις χαρεί, μιας κι όταν ήθελα ήξερα να ξυπνάω και πριν τα κοκόρια λαλήσουν  τρις και να τις μαζεύω όλες στο στομάχι μου.

Ποδιές και καλαθάκια ήταν  για αρχάριες  ή ευγενικές ψυχές κι εγώ στο θέμα φράουλα και  κεράσι δεν το χα, ούτε το αρχάριο ούτε το ευγενικό:

Οι πρωτάρες φίλες στο σπορ μαζευόταν μαζί, και πήγαιναν τα απογεύματα στις γιαγιάδες ή στις μάνες τους και τάχα κάτι έκοβαν από τους κήπους. Τι να βρεις εκείνη την ώρα;  Τα χαν τα ώριμα ήδη μαζέψει οι μεγαλύτερες για τις δικές τους δουλειές. Και τι σου μενε εσένα; Το κοτσάνι και  το καλαθάκι;  Εγώ αντιθέτως ξύπναγα μέσα στο άγριο χάραμα και δε σκοτιζόμουν και για μέσο αποθήκευσης. Από την παραγωγή στην κατανάλωση και χωρίς πλύσιμο. Άμα άνοιγα βρύση θα χανα χρόνο και θα καμα και θόρυβο.  Μια χαρά ήταν και με το χωματάκι τους! Ένα φου κι άντε ένα σκούπισμα στις πυτζάμες και έλαμπαν! Όχι οι πυτζάμες!

Οι ευγενικές της παρέας πήγαιναν  τις φράουλες στο σπίτι από τον κήπο και τις έδιδαν όλο χαρά στους δικούς τους για να δείξουν πόσο καλά κορίτσια ήσαν. Τούτα τα ευγενικά εγώ τα χα κόψει από γεννησιμιού μου. Φράουλα, κεράσι και παγωτό δεν μοιράζονται.  Αν στο σπίτι θέλανε καμιά καυτερή πιπεριά ευχαρίστως να πήγαιναν να την μαζέψουν. Θα τις έβρισκαν όλες άθικτες! Αν αυτό δεν συνιστούσε καλότητα από μέρους μου δεν έφταιγα εγώ για τα αλλοπρόσαλλα στάνταρ των μεγαλυτέρων.

Περί γλυκών και ποτών με φράουλα έμαθα πολύ μεγαλύτερη, όταν αποφάσισα να εντρυφήσω στην έννοια της εγκαρτέρησης. Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος χίλια κουσούρια βγάζει. Φευ! Σε γενικές γραμμές πάντως το αντέχω το περίμενε τώρα πια και με αποζημιώνει το πολύ καλό αποτέλεσμα.

Η συνταγή για λικέρ φράουλα που χω αγαπήσει περισσότερο είναι τούτη:

Για ένα κιλό φράουλες θα χρειαστούμε περίπου 750ml αλκοόλ (βότκα, ούζο, τσίπουρο, κονιάκ) , μισό κιλό ζάχαρη, λίγα γαρύφαλλα-όχι τα άνθη- και ένα δύο ξυλάκια κανέλας.

Διαλέγουμε γινωμένες κόκκινες φράουλες, τις πλένουμε πολύ καλά και αφαιρούμε το κοτσάνι τους.

Σε καλά πλυμένο βάζο τοποθετούμε εναλλάξ στρώσεις φράουλας και ζάχαρης, προσθέτουμε τα γαρύφαλλα και την κανέλα μας, το αλκοόλ που επιλέξαμε και κλείνουμε ερμητικά. Αυτό το λικέρ δεν το εκθέτουμε στον ήλιο. Το βάζουμε σε φωτεινό μεν, δροσερό δε μέρος.

Το αφήνουμε πολύ λίγες ημέρες. Δυο τρείς είναι αρκετές. Θυμόμαστε βέβαια πως επειδή θέλουμε να διαλύσουμε τη ζάχαρη σε σύντομο χρόνο, ασχολούμαστε συχνά αυτό το διήμερο, τριήμερο  με το λικέρ μας, ανακινώντας το τακτικά. Όταν δέσει, περνάμε το μείγμα από τουλπάνι  για να καθαρίσει το ποτό μας και το αποθηκεύουμε σε κρυστάλλινη καράφα, κατά προτίμηση στο ψυγείο γιατί δροσερό πίνεται  καλύτερα!

Εννοείται ένα κιλό φράουλες δεν τις πετάμε μετά το σούρωμα οι σπάταλες!

Καλόπιοτο σε όσους το φτιάξουν!

About Στάλα στη μνήμη

Ό,τι παρήλθε, πέρασε και δεν ξαναγυρίζει. Μ' αν είχε λάμψη δυνατή και πάλι θα φωτίζει. Κ. Καραθεοδωρή View all posts by Στάλα στη μνήμη

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: