Category Archives: Αποξηραμένα

Ξερόκλαδα …

Κάτι που οφείλω να ομολογήσω  είναι πως πάντοτε θαύμαζα στην μητέρα μου την αγαθή σχέση που είχε με τα χρόνια αναπτύξει με τη φύση κάτι που εγώ ως παιδί της πόλης έκαμα πολλές προσπάθειες να κατανοήσω και τελικά ένοιωσα τη σχέση αυτή όταν αποκαρδιωμένη παράτησα τις προσπάθειες μου. Μετά μου «βγήκε» πιο φυσικά και στα τώρα μου πιάνω τον εαυτό μου να συμπεριφέρομαι όπως η μαμά σε μικρότερη ηλικία. Βέβαια ακόμη στο σαλόνι μου δεν έχω την φοντανιέρα γεμάτη με κελύφη από σαλιγκάρια αλλά κατά πως με κόβω κατά κει βαδίζω. Η μητέρα μου όπως και η γιαγιά μου δεν ζούσαν ελεύθερες παρά μόνον όταν γυρνούσαν στο χωριό τους κι έτσι όταν αυτό δεν ήταν μπορετό έφερναν τη φύση στο σπίτι μας στην πόλη. Μια ιδέα λοιπόν για να το νοιώσουμε κι εμείς που ενώ έξω μυρίζει Άνοιξη είμαστε ακόμη στην πόλη είναι  τα μπουκέτα με ξερόκλαδα τα οποία έχουμε προμηθευτεί κατά σωρούς από τις Κυριακάτικες  βόλτες μας  μακριά από το κλεινόν άστυ.  Από αυτά φτιάχνουμε απλές ή πιο πολύπλοκες συνθέσεις με τη βοήθεια υλικών όπως το σύρμα, οι χάντρες, τα κρύσταλλα κ α, δίνοντας διέξοδο και στην κρυμμένη δημιουργικότητα μας. Είναι απλή και πολύ οικονομική λύση για τις βεράντες μας αλλά και για δώρα καρδιάς σε φίλες, αντί για τα κλασσικά τυλιχτά του ζαχαροπλαστείου που επιπλέων όλων παχαίνουν. Συστήνεται λοιπόν ως απασχόληση σε όσες κάμουν δίαιτα. Πριν και μετά το προφιτερόλ πάντοτε!


Αποξηραμένα βότανα

Τα λεφτά λιγοστά, η χηρεία να θερίζει τα προσφυγικά σπίτια, κατοχή, εμφύλιος μετά από μια Γενοκτονία δεν είναι και λίγα να ζήσεις σε μια ζωή…Έτσι μιλιά δε βγάζαμε σαν η γιαγιά μας μάλωνε που γεμίζαμε οι νεόκοποι αστοί τον τόπο με χρωματιστά μαρματζούλια..Γι αυτήν και το ψωμί υπήρξε πολυτέλεια..

Θυμάμαι όμως πως με τον τρόπο της πάντα υπήρξε νοικοκυρά και γυναίκα που αγαπούσε το όμορφο. Σαν έμπαινε η άνοιξη και το Θέρος το σπίτι μοσχοβολούσε από τα ματσάκια βοτάνων που στέγνωναν κρεμασμένα ανάποδα. Το συνήθες ήταν την απόξήρανση να την κάμουν στον ήλιο έξω από το σπίτι..Η γιαγιά όμως έπαιρνε μερικά ματσάκια μέσα κι έτσι έδινε χρώμα κι άρωμα στην άχαρη καμαρούλα της…Με το τίποτε πριγκίπισσα σκεφτόμουν…

Σήμερα που περνώ τα καλοκαίρια μου εγώ σε κείνο το σπίτι που είχε την τελευταία καμαρούλα της, φροντίζω να κάμω το ίδιο…Μια αίσθηση πως δεν έφυγε μου αφήνει το όλον..Μια αίσθηση πως όλα συνεχίζονται…Μνήμες χρώματα αρώματα συνήθειες της Μαύρης θάλασσας είναι ακόμη ζωντανά κι ας ταξιδεύει σε άλλες θάλασσες αυτή…


Μετά από μια βόλτα της γιαγιάς στην εξοχή…

Δεν θυμάμαι φορά να γυρίζει η γιαγιά από τη βόλτα της να μη κρατά κάτι στα χέρια της.

Έτσι ήταν οι Πόντιες γιαγιάδες: για αυτές η βόλτα στην εξοχή ήταν κάτι σαν την δική μας εξόρμηση στην Τσιμισκή.

Συνήθιζε να μαζεύει αποξηραμένα φυτά που μετά τα έδενε σε ματσάκια και τα απίθωνε όπου της στεκόταν όμορφα στο μάτι.

Έτσι γέμιζε το σπίτι της με την μεγάλη της αγάπη: τη φύση και η φτωχική της γωνιά έδειχνε πάντα πλούσια…

Είπαμε..με το τίποτε πριγκίπισσες ήταν τότε οι κυράδες…


Μυστικούλια Ποντίας εγγονής: αρωματισμένα αποξηραμένα

Μια ιδέα για τα αποξηραμένα μας: Τα βουτάμε σε αρωματικό λάδι που έχουμε φτιάξει με βάση το αμυγδαλέλαο και αιθέρια έλαια της αρεσκείας μας και τα βάζουμε να στολίζουν τις πιατέλες μας. Κρατάνε απίστευτα πολύ χρόνο το άρωμα και το διαχέουν στο χώρο. Έτσι δε χρειάζονται όλα αυτά τα χημικά αποσμητικά που αγοράζουμε για το σπίτι και σαφώς είναι επιβλαβή ποικιλοτρόπως για την υγεία μας.


Λουλούδια κρεμασμένα ανάποδα

Η γιαγιά Λισάβ είχε μεγάλη αγάπη σε ότι στον ήλιο ξέραινε. Χρόνια ολόκληρα τη θυμάμαι παιδί να αποξηραίνει ότο ο νους μπορεί να φανταστεί: βοτάνια, λέλουδα..μακαρίνες! Από την Πατρίδα μαθημένη σε ζωή δύσκολών καιρικών συνθηκών, ο ήλιος ήταν γι αυτήν ευλογία και η ζέστη του, την βοηθούσε να διατηρεί όλο το χρόνο κείνα που θελε για την κουζίνα της κι όχι μόνο. Το μεράκι της το πήρα κι εγώ και πλέον αποξηραίνω ακόμη και τον Χειμώνα και όχι μοναχά τα όσα χρειάζομαι για την κουζίνα μου αλλά και για τη διακόσμηση του σπιτιού. Σε σημεία σημεία στους τοίχους έχω βάνει κρεμαστρούλες που βοηθούν στην αποξήρανση και τελικά γεμίζοντας τες το τελικό αποτέλεσμα έχει και διακοσμητική χάρη. Η αποξήρανση των λουλουδιών γίνεται με το κρέμασμα τους ανάποδα σε ματσάκια και το άφημα τους για μέρες σε δωμάτια χωρίς υγρασία τον Χειμώνα και σε σκιερά μέρη το Καλοκαίρι. Continue reading