Category Archives: Ιάματα

Βαλσαμόλαδο.

βαλσαμολαδο

 

Βαλσαμόλαδο.

“Αρχή μήλον εν κι αρχή κυδών εν
κι αρχή κυδών εν
Κι αρχή βάλσαμον το μυριγμένον
το μυριγμένον.”

Το βάλσαμο είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα βοτάνια της Ελληνικής και όχι μόνον, χλωρίδας.

Οι θαυμαστές ιδιότητες του τον κατέτασσαν ως ένα από τα αγαπημένο βοτάνια του Ιπποκράτη, του Διοσκουρίδη και του Γαληνού.

Οι χρήσεις του πολλές και δεν πρέπει να λείπει από κανένα Ελληνικό σπίτι. Άνετα μπαίνει στη θέση πολλών άχρηστων κι επικίνδυνων φαρμάκων στο ντουλαπάκι μας και τα αντικαθιστά επάξια. Βοηθά σε έλκη, στην αμηνόροια, στην κατάθλιψη, στην πρόληψη και καταστολή ιώσεων, στον πυρετό, στην επούλωση πληγών, στα εγκαύματα, στα εξανθήματα, στις διαταραχές στομάχου, στην ημικρανία, σε προβλήματα ουρολογικής φύσης, στην ισχυαλγία, στην αϋπνία, σε δηλητηριάσεις, στον έρπη και χίλιες άλλες δυο περιπτώσεις, που φυσικά ξεχάσαμε ζώντας ευλαβικά τις αστικές ζωές μας.

Το Βαλσαμόχορτο συνήθως το πίνουμε ως αφέψημα, μα πολύ καλή πρακτική είναι και η παρασκευή του βαλσαμέλαιου που δεν είναι διόλου δύσκολη και μας λύνει συχνά τα χέρια μιας και θα το χρειαστούμε σε πολλές περιπτώσεις, όπως στο να κάνουμε εντριβές με αυτό, επαλείψεις εγκαυμάτων, πληγών, να το προσθέσουμε στα καλλυντικά μας και στο μπάνιο μας κτλ.

Το βαλσαμόχορτο το συλλέγουμε κοντά στον Ιούλιο. Σε μισό λίτρο ελαιόλαδο βάζουμε 150 γραμμάρια από τα άνθη του και κλείνουμε καλά το δοχείο μας, το οποίο και βάζουμε για ένα με δυο μήνες στον ήλιο μέχρι να ρίξει το χρώμα του, να γενεί κοκκινωπό δηλαδή, σημάδι ότι το λάδι μας τράβηξε όλα τα θρεπτικά συστατικά του φυτού. Μετά το περνάμε από τουλπάνι και το φυλάσσουμε σε σκουρόχρωμο μπουκάλι μακριά από το φως του ήλιου.

Προσωπικά χρησιμοποιώ πάντα εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο και τίποτε άλλο ακόμη και στη συνταγή αυτή που εννοείται το λάδι μετά δεν το τρώμε γιατί έχει ταγγίσει.

Το βαλσαμόλαδο το χρησιμοποιούμε συνήθως ώρες νυχτερινές ούτως ώστε να μην εκτεθούμε με αυτό στον ήλιο.

Αν θέλουμε το βαλσαμόλαδο μας για βρώση, τότε την παραπάνω διαδικασία την κάνουμε σε σκιερό μέρος.  Προσωπικά πάλι, σε αυτήν την περίπτωση χρησιμοποιώ όλο το φυτό, άνθη και ξυλώδη κορμό και δεν κρατώ σχολαστικά τις ημέρες αναμονής γιατί στην ουσία ενισχύω απλά το ελαιόλαδο με βαλσαμόχορτο και δεν παρασκευάζω ίαμα.

Σε όσους το επιχειρήσουν καλή επιτυχία!

Advertisements

Τσάι αδυνατίσματος.


Έπιασε καλοκαιράκι και καιρός τα περιττά κιλά να αντιμετωπιστούν ως τέτοια. Σε δύσκολουςδεν είναι ώρες να ξοδεύουμε αλόγιστα χρήματα για αδυνατιστικά προϊόντα που τις περισσότερες φορές είναι επιβλαβή και επιπλέον δεν βοηθούν καθόλου. Έψαξα λοιπόν στα σκονισμένα κιτάπια μου και βρήκα μια παλιά καταπληκτική συνταγή για τσάι αδυνατίσματος που κάμει κυριολεκτικά θαύματα εκ των έσω. Όλα της τα συστατικά φυσικά κι ακίνδυνα. Ενδείκνυται για καθημερινή χρήση και μόνον όσοι έχουν κάποιο πρόβλημα στα συστατικά της πχ αλλεργία στο τζίντζερ δεν την κάμουν.
Οι υπόλοιποι μπορούν άφοβα να το πίνουν καθημερινά και σε συνδυασμό με σωστή διατροφή και μισή ώρα ποντιακά την ημέρα ( κότσαρι, όχι ομάλια και διπάτια) φέρνει αποτέλεσμα και μάλιστα πολύ γρήγορα, αυξάνοντας τις καύσεις.
Σε μισό λίτρο νερό βράζουμε δυο κουταλάκια του γλυκού πράσινο τσάι πολύ καλής ποιότητας και 5 γαρύφαλλα. Αφού βράσει το νερό μας ρίχνουμε μέσα ένα μικρό κομματάκι ρίζα τζίντζερ και σουρώνουμε. Αν θέλουμε προσθέτουμε μια κουταλιά μέλι ή λίγο λεμόνι ανάλογα με τα γούστα μας και πίνουμε λίγο λίγο καθ όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Από το επόμενο κιόλας πρωινό οι καύσεις στο σώμα αυξάνονται και σύντομα ξαναμπαίνουμε στα περσινά μας ρούχα!
Καλή επιτυχία σε όσους το δοκιμάσουν!


Τσίχλα Πρόπολης!

Ένα μικρό θαύμα για τον ανθρώπινο οργανισμό, την προφύλαξη μα και την ίαση του από πληθώρα ασθενειών αποτελεί η ουσία με την οποία οι μέλισσες σφραγίζουν την κυψέλη τους, γνωστή σε εμάς ως πρόπολη. Εμείς στο χωριό μας μελίσσια δεν είχαμε μα πρέπει να χε η γιαγιά στον Πόντο γιατί όλα περί μελιού και παραγώγων του μια χαρά τα εγνώριζε και μας τα σύστηνε.

Την πρόπολη  που μας έφερναν την προορίζαμε είτε για εσωτερική είτε για εξωτερική χρήση, σε διάφορες μορφές. Η πιο συνηθισμένη μορφή για εσωτερική χρήση ήταν και είναι στο σπίτι μας η τσίχλα Πρόπολης γιατί είναι και η εύκολη λύση και βοηθά πολύ συν τοις άλλοις και στη διατήρηση μιας άψογης στοματικής υγιεινής.

Από την τελική πρόπολη μετά τον καθαρισμό της αρχικής, κόβουμε ένα μικρό κομματάκι (πως είναι ένα μπιζέλι; Ε τόσο σε μέγεθος περίπου), το  βάζουμε στο στόμα και χαλαρά το μασάμε μέχρι να νοιώσουμε κάψιμο. Μετά δεν το φτύνουμε, μα το καταπίνουμε για να συνεχίσει την ιαματική δράση του  στο στομάχι μας και εσωτερικά μετά την πέψη και σε όλον τον οργανισμό μας.

Πριν φτάσουμε όμως στο σημείο να αρχίσουμε να κόβουμε κομματάκια από την πρόπολη μας για μάσημα οφείλουμε να την καθαρίσουμε.

Ο καθαρισμός της γίνεται με την αλλαγή νερού. Την βάζουμε σε δοχείο με νερό κι αλλάζουμε το νερό ανά μερικές ώρες, μέχρι αυτό να βγει καθαρό, χωρίς σκουπιδάκια. Continue reading